Jean Raes (°1838-†1897)

J oannes Baptist Ludovic Raes, de textielmagnaat In het vlasmuseum te Kortrijk bevinden zich enkele opmerkelijke producten van de voormalige textielfabriek ' Tissage La Flandre ' uit Zwevegem. Een van de topstukken is een prachtig vijf meter lang tafellaken van damastlinnen, geweven in 1950. Dit laken, dat een weelderig jachttafereel afbeeldt, toont ruiters, paarden, jachthonden, herten en everzwijnen, alles omlijst door decoratieve elementen zoals bloemen, jachthoorns en opgezette hertenkoppen. Het ontwerp van dit uitzonderlijke stuk is van de hand van Camille Verwee (°1894-†1974), destijds directeur van de fabriek en een getalenteerde amateurkunstschilder. Hoewel het tafellaken oorspronkelijk bedoeld was als een luxeproduct voor de markt, werd het vanwege de hoge kosten nooit in productie genomen. Het enige exemplaar wordt nu geprezen als een hoogtepunt van mechanisch geweven damastlinnen en is te bewonderen in het museum als een zeldzaam kunstwerk uit de Belgische textielindustrie. De geschiedenis van 'Tissage La Flandre' De textielfabriek ' Tissage La Flandre ', in de volksmond bekend als ' te Raskes ', werd gesticht door Jean Raes , geboren op 24 februari 1838 in Hingene . Raes begon zijn carrière als postbeambte in Kortrijk, maar al snel maakte hij de overstap naar de textielhandel. Hij nam de weverij ' Camiel Devos en broeder ' over en verhuisde het bedrijf in 1884 naar Zwevegem . Hier kwamen door het faillissement van een suikerfabriek gebouwen vrij, ideaal gelegen langs het kanaal, wat gunstig was voor transport en handel. Het industriële succes van Jean Raes was mede te danken aan zijn vooruitstrevende investeringen. Hij kocht in 1885 vier Engelse Athertongetouwen om brede lakens te weven en introduceerde later de innovatieve Jacquardgetouwen . Deze technologische vernieuwingen maakten het mogelijk om complexe patronen te weven, wat het bedrijf snel deed groeien. Na zijn dood, op 23 maart 1897 in Zwevegem , zette zijn zoon Arthur Raes het bedrijf voort en breidde het verder uit. Arthur was een typische textielondernemer uit zijn tijd: hij bouwde familie- en zakenrelaties op en investeerde in textielbedrijven in binnen- en buitenland, zoals ' La Géorgie ' in Gent, ' La Dwina ' in Rusland en ' Tessatoria Romana ' in Roemenië. Tegen 1910 werkten er ongeveer 800 mensen bij ' Tissage La Flandre ', wat aanzienlijk meer was dan het toen nog opkomende Bekaert-bedrijf in dezelfde regio. De groei en neergang van een textielreus In de daaropvolgende decennia groeide ' Tissage La Flandre ' uit tot een veelzijdig en geïntegreerd textielbedrijf. De productie omvatte niet alleen vlas en katoen, maar ook andere vezels, wat leidde tot een gevarieerd aanbod van producten zoals tafellakens, servetten en handdoeken. Deze producten werden wereldwijd geëxporteerd en stonden bekend om hun hoge kwaliteit en duurzaamheid. Paradoxaal genoeg zou juist die kwaliteit de ondergang van het bedrijf inluiden. De luxeproducten van ' Tissage La Flandre ' gingen zo lang mee dat de vraag uiteindelijk stagneerde. Bovendien kon het bedrijf niet opboksen tegen de groeiende concurrentie van goedkopere massaproducten uit lagelonenlanden. De internationale textielhandel werd steeds meer een crisisgevoelige sector en in 1973 ging ' Tissage La Flandre ' definitief failliet . Een revolutionair sociaal initiatief: de crèche van 'Tissage La Flandre' Wat ' Tissage La Flandre ' echter onderscheidde van veel andere textielbedrijven in de regio, was de bijzondere bedrijfscultuur en de vooruitstrevende sociale initiatieven , vooral onder leiding van Camille Verwee. Als sociaal geëngageerd liberaal en kunstenaar wist hij een unieke werkomgeving te creëren, waar veel aandacht werd besteed aan het welzijn van de werknemers . Een van de meest opmerkelijke en revolutionaire initiatieven was de oprichting van een crèche voor de kinderen van de werknemers . Tussen 1925 en 1930 werd er een kinderopvang opgestart, waar drie kinderverzorgsters toezicht hielden op de kleuters van de fabrieksarbeidsters. Dit initiatief was voor die tijd ongekend. Terwijl het in katholieke bedrijven, zoals het nabijgelegen Bekaert , vrouwen verboden was te blijven werken na hun huwelijk, zorgde ' Tissage La Flandre ' voor een oplossing die het mogelijk maakte voor gehuwde vrouwen om door te blijven werken. Dit vooruitstrevende idee was niet alleen sociaal vernieuwend, maar ook tekenend voor de liberale en emancipatorische visie van het bedrijf. Het bood vrouwen de kans om een balans te vinden tussen werk en gezin in een tijd waarin dat uitzonderlijk was. Bovendien getuigde het van een sterk maatschappelijk verantwoordelijkheidsgevoel van de directie naar de gemeenschap toe. Dit maakte ' Tissage La Flandre ' tot een belangrijke werkgever in Zwevegem en omstreken, en het bedrijf speelde een cruciale rol in de emancipatie van vrouwelijke werknemers. Camille Verwee: meer dan een directeur Onder het bewind van Camille Verwee kreeg de fabriek niet alleen een moderne en sociale werkcultuur, maar ook een artistieke touch. Verwee, zelf een vrijzinnige en sociaalvoelende man, liet zijn stempel achter op de bedrijfscultuur. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, bijvoorbeeld, werden verschillende initiatieven opgestart om de werknemers en hun families te ondersteunen in deze moeilijke tijden. Ook de oprichting van een zwembad binnen het bedrijf, dat toegankelijk was voor de hele gemeenschap, benadrukte zijn visie op een zorgzame en inclusieve samenleving. De erfenis van 'Tissage La Flandre' Na het faillissement in 1973 bleven de gebouwen van ' Tissage La Flandre ' niet leeg staan. Ze werden overgenomen door de gemeente Zwevegem, die ze ombouwde tot het ontmoetingscentrum ' De Brug '. Dit centrum, gelegen aan het kanaal, speelt nu een belangrijke rol in het bruisende verenigingsleven van de gemeente. Er zijn zelfs plannen om ' De Brug ' te verbinden met de nabijgelegen Transfo -site, een voormalige elektriciteitscentrale die is omgebouwd tot een culturele hotspot. Hiermee blijft de industriële erfenis van Zwevegem een bron van recreatie en cultuur, en houdt het de herinnering aan het rijke textielverleden van de regio levend. Conclusie De geschiedenis van ' Tissage La Flandre ' en de familie Raes biedt een fascinerend inzicht in de opkomst en neergang van de textielindustrie in Vlaanderen. Het bedrijf stond niet alleen bekend om zijn vakmanschap en kwaliteitsproducten, maar ook om de sociale betrokkenheid van zijn leiders. Met baanbrekende initiatieven zoals de crèche voor de kinderen van de arbeiders zette het bedrijf een standaard voor sociale zorg in een tijd waarin dit nog zeldzaam was. Hoewel ' Tissage La Flandre ' ten onder ging door de veranderende markt, leeft zijn erfenis voort in de verhalen en gebouwen die het heeft nagelaten, en in de sociale vooruitgang die het mede heeft bevorderd.  Kwartierstaat stamboom van Joannes Baptist Ludovic Raes Grootouders langs vaderskant Joannes Raes Geboren op 30 november 1758 te Hingene, overleden op 20 november 1830 te Hingene. Gehuwd op 8 november 1793 te Bornem met Maria Theresia Hemels Geboren op 14 juni 1773 te Bornem, overleden op 10 november 1813 te Hingene. Egidius Raes werd geboren als het voorlaatste kind in een gezin van tien. Grootouders langs moederskant Henricus Duray Gehuwd met Maria Magdalena Josepha De Loecker Ouders Egidius Raes Geboren op 24 oktober 1807 te Hingene, overleden te Hingene op 28 september 1849. Gehuwd op 23 mei 1833 te Brussel met Anna Rosalia Mathilde Duray Geboren op 31 maart 1806 te Brussel, overleden te Hingene op 29 maart 1873. Joannes of Jean werd geboren als het derde kind in een gezin van vijf. Startpersoon Joannes Baptist Ludovic Raes Geboren op 24 februari 1838 te Hingene, overleden te Zwevegem op 23 maart 1897. Bron(nen): Jan Deloof; ‘Amantine’, culturele en heemkundige kring Zwevegem; amantinezwevegem.weebly.com