Parochies in de gemeente Hingene

Onze gemeente Hingene telt drie parochies : de parochie Sint Stefanus in Hingene-dorp, Sint Margaretha in Wintam en Sint Lambertus in Eikevliet. Si nt Stefanus Stefanus (Grieks: Στέφανος/Stephanos, in het Nederlands ook wel Sint-Steven of Sint-Stefaan) geldt als de eerste martelaar van het christendom. Hij was de eerste diaken van de zeven die door de apostelen werden aangesteld om de aalmoezen eerlijk te verdelen onder de weduwen, zodat de apostelen zich konden concentreren op preken en lesgeven. Hij werd gestenigd na in Jeruzalem de hogepriester en de oudsten te hebben beschuldigd van de moord op de Messias. De latere apostel Paulus stemde in met zijn executie. Hij stierf in het jaar 35. Volgens een legende werd het lichaam van Stefanus in 415 ontdekt in Jeruzalem. Het werd overgebracht, met een tussenstop in Constantinopel, naar het Vaticaan in Rome. De overblijfselen werden bijgezet in het graf van Laurentius van Rome. Stefanus wordt doorgaans afgebeeld in de kledij van een diaken, de dalmatiek. Hij wordt vaak voorgesteld als een jonge man zonder baard met vriendelijke gelaatstrekken. Zijn attribuut is een stel stenen, die vaak op zijn hoofd, in zijn handen of op zijn schouders liggen, al dan niet bebloed. Feestdag Historisch werd zijn feestdag gevierd op 3 augustus , ter herdenking van de vondst van zijn lichaam tijdens de regeerperiode van keizer Honorius. 26 december is de naamdag van Stefanus, oftewel St. Steven. Kerkelijk Hingene In de 10de eeuw zouden de bewoners van Nattenhaasdonk, waarvan de kerk door wassende water van de Schelde was overstroomd, een kapel gebouwd hebben in Hingene. Twee eeuwen later bezat Hingene een kerk, die ten titel van hulpkerk afhing van die van Bornem en werd bediend door de paters van het klooster der Kanunniken van de Sint-Augustinusorde. De oude kerk werd verschillende malen verbouwd, een tekening van 1687 toonde een kerk in barokstijl. In 1898 werd een groot deel van de kerk gesloopt. De toren, het koor en een deel van het transept bleven behouden. Jos Caluwaers ontwierp de nieuwe kerk, waarin genoemde delen van de oude kerk waren opgenomen. Het nieuwe gedeelte is in neogotische stijl. Status : Gedeeltelijk beschermd monument ( objectnummer OA000370 ) - bescherming toren en het koor - besluit werd genomen op 3 juni 1942. Status : Gedeeltelijk beschermd monument ( objectnummer OA001149 ) - bescherming orgel - besluit werd genomen op 22 oktober 1975. Status : Niet beschermd ( objectnummer OA002933 ) - Ligt in een beschermd landschap - besluit werd genomen op 15 mei 2000. Overzicht van de pastoors uit de Sint-Stefanusparochie  Sint Margaretha Margaretha van Antiochië (Sint-Margriet) († ca. 305) is een heilige en martelares van de Rooms-Katholieke Kerk. In de Anglicaanse Kerk wordt zij ook vereerd. Ze is bekend als een van de Veertien Heilige Helpers omdat ze helpt bij ziekte of aandoeningen. Wat haar levensgeschiedenis betreft, is weinig met zekerheid te vertellen. Volgens de overlevering is zij geboren in Antiochië, de hoofdstad van Pisidië, als dochter van de heidense tempelpriester Aedesius. Haar vader minachtte haar vanwege haar christelijk geloof. Margaretha leefde als herderin. Toen de stadsprefect Olybrius haar een huwelijksaanzoek deed, op voorwaarde dat ze haar geloof zou afzweren, weigerde ze. Daarop werd ze gevangengezet en gemarteld. Een bekend verhaal vertelt hoe satan haar verorberde in de gedaante van een draak, waaruit ze levend ontsnapte. Uiteindelijk werd ze ter dood gebracht. Margaretha is de patrones van voedsters, verpleegsters, vroedvrouwen en nierpatiënten. Zij wordt aangeroepen bij barensweeën, zwangerschap, onvruchtbaarheid, en borstkwalen. Feestdag In de middeleeuwen viel haar feestdag in het bisdom Utrecht op 13 juli . Tegenwoordig wordt haar naamdag gevierd op 20 juli , onder meer in Lichtervelde tijdens de Margrietefoor. Deze dag wordt beschouwd als de eerste dag van de hondsdagen en is vanouds belangrijk voor boeren en buitenlui. Volgens een legende kon Margriet na een goede daad zes weken lang ononderbroken werken zonder moe te worden. Ze besloot te gaan spinnen, maar wilde eerst haar blaas legen. Vele volkse spreuken zijn hieruit ontstaan, zoals: “ Geeft Margriet geen zonneschijn dan zal het een natte zomer zijn ,” en “ Margaretha's regen brengt geen zegen. ” Daarom wordt ze ook wel smalend “ Pisgriet ” genoemd. Afgebeeld met een draak Sint-Margriet is ook patroonheilige van enkele dorpen waar ze meestal wordt afgebeeld als een heldin die een draak heeft verslagen. Dit verwijst naar de legende van de draak en is symbolisch voor de lokale omverwerping van afgoderij, zoals het geloof van de Noormannen. In het zegel van de gemeente Hingene staat de draak van Sint-Margriet afgebeeld. Kerkelijk Wintam De kerk werd door herstructurering van de bisdommen in 1801 afgeschaft in Nattenhaasdonk. De onderpastoor bleef nog wel aanwezig op algemeen verzoek van de bevolking. De dorpsgemeenschap van Wintam poogde herhaaldelijk een kerk in Wintam zelf te bekomen, maar dat werd telkens door de gemeenteafgevaardigden afgeketst. Na de dijkbreuk van 1825, waardoor Nattenhaasdonk weer eens onder water liep, gaf het gemeentebestuur eindelijk gunstig advies aan de inwoners van Wintam. De eerste steen voor de Sint-Margaretakerk werd gelegd op 29 mei 1828 door bouwheer Augustinus Verbraeck uit Dendermonde. De bouw van de kerk in Wintam had directe gevolgen voor Nattenhaasdonk. Het verzonken dorp van Nattenhaasdonk had zijn doodsteek gekregen en er kwam een volksverhuizing naar het hoger gelegen Wintam. In maart 2018 stond Wintam even op stelten: de inwoners kregen tijdens een ‘inspraakmoment’ te horen dat hun kerk al vanaf 1 september 2018 een nieuwe bestemming zou krijgen. Die beslissing maakte deel uit van het Bornemse ‘kerkenplan’. Vanaf 1 juli 2019 is het gebouw ontwijd, en zijn liturgische diensten er niet meer mogelijk. Status : Niet beschermd ( objectnummer OA002035 ) - vastgesteld bouwkundig erfgoed - besluit werd genomen op 29 maart 2019. Overzicht van de pastoors uit de Sint-Margaretaparochie  Sint Lambertus Lambertus van Maastricht , ook Lambert, Landebertus of Lambrecht (Maastricht, 638 (?) - Luik, 17 september 706 (?)), was bisschop van Maastricht tussen ca. 670 en het jaar van zijn dood. Hij is een Rooms-Katholiek heilige en de patroonheilige van de textielarbeiders. Zijn naamdag is 17 september en zijn attribuut is een lans. Lambertus werd geboren in 638 te Maastricht en was afkomstig van een adellijke familie. Hij was een protegé van zijn oom, bisschop Theodoardus. Toen Theodoardus kort na 669 werd vermoord, werd Lambertus door de raadslieden van de Frankische koning Childerik II benoemd tot bisschop van Maastricht. Lambert had banden met Hugobert en Plectrudis, de eerste vrouw van Pepijn van Herstal, de hofmeier van Austrasië. Nadat Childerik II in 673 werd vermoord, kwam Ebroin, de hofmeier van Neustrië, aan de macht in Maastricht. Lambertus werd uit zijn ambt gezet en bracht de jaren 674-681 in ballingschap door in de abdij van Stavelot. Na de dood van Ebroin in 681 kon Lambertus terugkeren naar zijn bisdom. Samen met Willibrord predikte Lambertus het evangelie aan de heidenen in de regio die nu Noord-Brabant heet. Kort nadat Lambertus' familie Dodo, een domesticus van Pepijn van Herstal, hadden laten vermoorden, namen Dodo's familieleden wraak door Lambertus op zijn landgoed te vermoorden. De officiële rooms-katholieke versie ziet Lambertus als martelaar vanwege zijn verdediging van de huwelijkstrouw. Hij werd eerst in Maastricht begraven, maar zijn opvolger, Hubertus van Luik, liet Lambertus' overblijfselen naar Luik brengen. Sint-Lambertus en de draak In 692 bezocht bisschop Lambertus van Maastricht het dorp Holset bij Vaals. Hij zegende een bron die door de god Bel vergiftigd was uit nijd omdat de dorpsbewoners zich tot het christendom hadden bekeerd. Lambertus maakte een kruis over de bron en sprak een zegening uit. Een boosaardige draak steeg daarna uit het water op, maar sloeg bij het zien van Lambertus op de vlucht. Sindsdien gebeuren er wonderen bij de bron, die gewijd werd aan Sint Lambertus. Ook hij wordt op het gemeentezegel afgebeeld met een draak. Zo staan er op ons gemeentezegel drie heiligen en twee draken. Kerkelijk Eikevliet De kerk van Eikevliet bestaat al sinds de 15e eeuw, hoewel we destijds nog niet van een kerk, maar van een kapel spreken. Deze kapel werd tijdens de godsdienstoorlogen in de 16e eeuw verwoest en later herbouwd. Het tiendrecht van de kapel berustte bij de Abdij van Affligem, die ook verantwoordelijk was voor de bouw van de huidige kerk. Deze kerk werd in 1778-1779 gebouwd op de plaats van de oorspronkelijke kapel, waarvan de laatgotische toren bewaard is gebleven. In 1836 werden de twee zijbeuken toegevoegd, waaronder de doopkapel. Pas in 1842 werd Eikevliet een zelfstandige parochie, hoewel deze afhankelijk bleef van de parochie van Puurs. Status : Beschermd monument ( objectnummer OA001979 ) - besluit werd genomen op 20 januari 1998. Overzicht van de pastoors uit de Sint-Lambertusparochie  Bron(nen): Wikipedia Limburgmuseum; Wordpress; 2016; Servaas, ijsheilige en drakendoder